کپسول/ شربت مفرّح

خواص دارو:
مفرّح و منوّم؛ رافع سودا؛ نافع براى تپش قلب، اختلاج قلب، گرفتگى عروق قلب، سوء مزاج سوداوى قلب، درد قفسه سینه، توحّش، مالیخولیا، اضطراب، و هزال سوداوى.

اجزاى دارو:
گل گاوزبان (۳/ ۲ واحد)؛ گل بنفشه (۰۴/ ۱ واحد)؛ بادرنجبویه، هلیله سیاه، افتیمون، بسفایج، اسطوخودوس (مکد ۷/ ۰ واحد)؛ شکر سرخ (۲۰ واحد)؛ گلاب (۴۵ واحد).

شیوه ساخت دارو:
دستور ساخت شربت: بجز افتیمون، سایر اجزا را یک شبانه روز در گلاب و آب خیسانده بعد بجوشانند تا مایع نصف شود. سپس، آن را صاف کرده شکر بدان اضافه کنند و با حرارت ملایم بجوشانند تا قوام آید. آن‏گاه، افتیمون را در کیسه‏اى ریخته و داخل ظرف بگذارند تا همراه سایر ادویه دو تا سه جوش بخورد. بعد، آن را خارج کنند. دارو را تا گرم است در ظرف شیشه‏اى ریخته و در آن را ببندند تا به آرامى سرد شود.

دستور ساخت کپسول: بجز افتیمون، همه اجزا را با هم پودر کنند. افتیمون را جدا پودر کرده و آن را یک شبانه‏ روز در گلاب بخیسانند. سپس، بقیه ادویه پودر شده را با آن مخلوط نموده و خشک کنند و در کپسول نمایند. (توجه: مقدار افتیمون در ساخت کپسول نصف مقدار آن در شربت است).

زمان و مقدار مصرف‏:
براى شربت: هر ۸ ساعت، ۲ قاشق غذاخورى از شربت را در آب (یا آب سیب) حل کنند و میل نمایند.
براى کپسول: هر ۸ الى ۱۲ ساعت دو عدد کپسول با آب یا آب سیب میل شود.
(بهتر است این دارو صبح‏ها در حالت ناشتا، ظهرها پیش از صرف ناهار، و شب‏ها در موقع خواب میل شود).

ملاحظات مصرف‏:
– این دارو به سبب دفع سودا موجب افزایش خواب شده و در درازمدت مى‏تواند موجب افزایش وزن شود.
– میان مصرف این دارو و داروهاى شیمیایى لااقل باید یک ساعت فاصله باشد.
– به سبب وجود شکر سرخ در دارو، باید در افراد دیابتى با احتیاط مصرف شود.


منبع: کتاب دارونامه طوبا (گزیده داروهای مجرب پزشکی ایرانی)
پدید آورنده: استاد اسماعیل ناظم