پیری زودرس و طول عمر = علل و درمان مشترک همه بیماری ها

 پیری زودرس و طول عمر (روایات)

 پیری زودرس و عوامل ضعف قطعا از اصلی ترین عوامل مشترک همه بیماری ها است. چون ضعف وبیماری همه اعضا و سیستم ها را درپی دارد پس دفع آنچه که باعث پیری زودرس می شود بر همه بیمارها لازم است. غلبه رطوبت، غلبه سردی، یبوست، کم خونی و. .. نیز ازعوامل  اصلی انواع سستی و ضعف است که پیری  وحتی سفیدی موها را درپی دارد. پس اصلاح مزاج سرد و مرطوب و رفع یبوست و کم خونی و رفع عوامل ضعف و سستی و رعایت تعدادی از عوامل افزایش عمر نیز لازم است.

 گرمی مزاج

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: گرم مزاجان را به درازى عمر، مژده ده. [1]

ده عامل پیری زودرس

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: ده چيز پيرى به بار مى آورد: فراوانى آميزش (جنسى) با زنان، شستن سر با گل، توقف زياد در آبريزگاه، سخن گفتن به گاه قضاى حاجت، فراوانى (استعمال ) بوى خوش، نوشيدن آب به هنگام شب، نگريستن به شرمگاه زن، به رو خفتن، شبانه ايستاده آب نوشيدن، و آستين را به صورت ماليدن.[2]

زودتر خوردن چاشت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: هر كه جاودانگى را مى خواهد - و البته جاودانگى اى (براى غير خدا) نيست - بايد كه چاشت را زودتر بخورد، كفش خوب (و مناسب) بپوشد، رداى سبك برگيرد، و كمتر با زنان بياميزد.

پرسيدند: اى پيامبر خدا! رداى سبك چيست؟

فرمود: كم بودن بدهى.[3]

امام على عليه السلام: هر كه خواهان جاودانگى است - و البته جاودانگى اى (براى غير خدا) نيست - زود صبحانه بخورد، ديرتر شام بخورد، با زنان كمتر در آميزد، و رداى سبك برگيرد.[4]

ترک نکردن شام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: شام را وا مگذاريد، هرچند به خوردن دانه ای خرماى خشكيده اى باشد. من بر امت خويش از اين بيم دارم كه وا گذاردن شام پيرى و درهم شكستگى به سراغشان آيد؛ چرا كه شام، مايه نيرومندى پير و جوان است. [5]

چهارعامل پیری زودرس

امام صادق عليه السلام: چهار چيز (انسان را) پيش از فرا رسيدن هنگام پيرى پير می كند: خوردن گوشت خشك شده، نشستن بر جاى مرطوب، بالا رفتن بر پلكان، و آميزش با پير زنان. [6]

اندوه

پيامبرخدا صلى الله عليه و آله و سلم: اندوه (و دغدغه) نيمى از پيرى است. [7]

امام على عليه السلام: اندوه، يكى از دو پيرى است.[8]

نزدیکی زیاد

امام على عليه السلام: چون درباره آميزش جنسى از او پرسيدند: شرمى است كه از ميان می رود و شرمگاه هايى كه در بر هم مى آيند. همانندترين چيز به ديوانگى است. اصرار برآن مايه فرسودگى و پيرى، و بيرون آمدن از آن حال پشيمانى است. ميوه آن، فرزند است كه اگر زنده بماند، فتنه باشد و اگر بميرد، اندوهگين سازد.[9]

کفش زرد

درحالى كه كفش سياه پوشيده بودم، بر امام صادق عليه السلام وارد شدم.

فرمود: اى حنان ! تو را به رنگ سياه، چه كار؟! آيا نمى دانى كه درآن، سه ويژگى است:  ديده راضعيف مى كند، آلت راسست مى سازد، وپيرى مى آورد و افزون بر اين جامه جباران است؟. گفتم: پس چه پاى افزارى بپوشم؟

فرمود: بر تو باد زرد؛ چراكه در آن، سه ويژگى است: ديده را جلا مى دهد، آلت را استحكام مى بخشد، و اندوه را از انسان دور می كند و افزون بر اين، از جامه هاى پيامبران است.[10]

شستن دست ها قبل و بعد از غذا

على عليه السلام: شستن دست ها پيش و پس از غذا خوردن، (موجب) فزونى عمر است. [11]

امام صادق عليه السلام: دست هايتان را پيش و پس از غذا خوردن بشوييد، كه فقر را مى برد و بر عمر مى افزايد.[12]

خوردن سیب سحرگاهان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: چهار چيز، عمر را مى افزايد: ... و خوردن سيب در سحرگاهان و آورده اند: چهار چیز است که عمر را می افزاید: خوردن سیب در آغاز روز، ازدواج کردن با دوشیزگان، خوابیدن بر بستر نرم و غسل در آب.... و در برخی نسخه ها آمده غسل با آب گرم.[13]

کم خوری

لقمان عليه السلام: اگر خوراك انسان اندك باشد، زياد زنده مى ماند.[14]

انار ترش و شیرین

امام رضا عليه السلام: آب انار ملس بمك؛ زيرا انسان را قوى مى كند و خون را زنده مى سازد.[15]

کباب

الكافى: به نقل ازموسى بن بكر: در مدينه به عارضه اى گرفتار آمدم و در نتيجه آن، ضعيف شدم: نزد امام كاظم عليه السلام رفتم.

به من فرمود: تو را ضعيف مى بينم!.

گفتم: آرى. فرمود: كباب بخور. من هم كباب خوردم و بهبود يافتم.[16]

ماهی

از يكى از وابستگان امام صادق عليه السلام: امام صادق عليه السلام خرمايى طلبيد و تناول كرد و سپس فرمود: اشتهايى نداشتم؛ اما ماهى خورده بودم.

 سپس فرمود: هركس شب، ماهى بخورد و در پى آن، چند دانه خرما يا مقدارى عسل نخورد و بخوابد، تا صبح، رگ فلج در او مى جنبد.[17]

امام على عليه السلام: به خوردن ماهى، مداومت مكنيد؛ زيرا تن را ذوب مى كند.[18]

اعمال صالح

رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فرموده اند: مرگ آدمی از سر گناه بیشتر از مرگ وی بخاطر فرا رسیدن اجل است و زندگی او بخاطر اعمال صالح بیش از زندگی او بخاطر عمر است.[19]

نیکی با اهل بیت پیامبر صلى الله عليه و آله و سلم

فرموده اند: هر کس دوست دارد اجلش به تاخیر افتد و [از آنچه خداوند به وی داده لذت ببرد][20] باید پس از من با اهل بیت من با نیکی و شایستگی رفتار کند و هر کس چنین نکند خداوند عمر او را کوتاه می کند و در روز واپسین با رویی سیاه بر من وارد شود.[21]

نشستن زیاد بر سر سفره و امام صادق علیه السلام فرموده اند: مدت زیادی بر سر سفره بنشینید که از عمرتان محسوب نمی شود.[22]

وی فرموده است: وضوی پیش از غذا و پس از آن فقر را می زداید، آنگونه که کوره آهنگری زنگار آهن را می زداید و همواره در گشای زندگی خواهد کرد.[23]

صله رحم و نیکی با همسایگان

امام صادق علیه السلام فرموده اند: صله رحم و خوب همسایه داری کردن سرزمین ها را آباد و عمرها را زیاد می کند.

و فرموده اند: برای طول عمر چیزی جز صله رحم نمی شناسیم تا بدانجا که اگر کسی عمرش سه سال مقدر شده است اهل صله رحم باشد خداوند سی سال به عمر وی اضافه کند و آن را سی و سه سال قرار می دهد و اگر کسی که عمرش سی و سه سال مقدر شده قطع رحم کند خداوند سی سال از عمر وی کاسته و اجلش به سه سال کاهش می یابد.[24]

طولانی کردن رکوع و سجده و نیکی با خانواده

امام صادق علیه السلام فرمودند: سه چیز است که اگر کسی آنها را بداند مایه طولانی شدن عمر و پایدار نعمت می شود: طولانی کردن رکوع و سجود در نماز، نشستن طولانی بر سر سفره به هنگام غذا خوردن با خانواده خود به نیکی رفتار کردن.[25]

نماز در مسجد سهله

آورده اند که نماز در مسجد(سهله) عمر را طولانی می کند.[26]

امام صادق علیه السلام فرموده اند: به خدا سوگند اگر زید بن علی نیز وارد آن مسجد شود خداوند تا یک سال وی را پناه دهد.[27]

شانه زدن مو

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: فراوان شانه زدن موها، وبا را از ميان مى برد، روزى مى آورد و بر قدرت انسان براى نزديكى مى افزايد.[28]

زمان ناخن گرفتن

 رسول اکرم صلى الله عليه و آله و سلم فرموده اند: هر کس در روز شنبه ناخن بگیرد خوره به انگشتان وی افتد و هر کس روز یکشنبه چنین کند برکت آن روز از وی رخت بربندد و هر کس روز دوشنبه چنین کند حافظ و کاتب و قاری شود و هر کس روز سه شنبه چنین کند بیم آن برود که نابودی در وی افتد و هر کس روز چهارشنبه چنین کند بد اخلاق می گردد و هر کس به روز پنج شنبه چنین کند بیماری از بدن وی خارج می شود و شفا وارد می شود و هر کس به روز جمعه چنین کند عمر وی طولانی می گردد.[29]

خوش اخلاقی، پاکی، سخاوت

امام باقر علیه السّلام فرموده اند: صله رحم، اخلاق را نیکو، دست را بخشنده، نفس را پاک، رزق را فراوان و اجل را به تاخیر می اندازد.[30]

ذکر ماشا الله. ..

امام صادق علیه السلام فرموده اند: هر کس هفتاد بار بگوید (ماشا الله، لا قوة الا بالله) خداوند هفتاد گونه بیماری را که راحت ترین آن خنق است از وی بگرداند.

عرض کردم: فدایت شوم !خنق چیست؟

فرمودند: مرتبه پائین تری از جنون است.[31]

من می گویم: دعاهای وارد شده در این مورد بسیار است که ما آنها را در کتاب(ذریعة النجاة) و (انیس الذاکرین) و غیر از این در آورده ایم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم: چهار چيز، بر عمر مى افزايد: ازدواج با دوشيزگان، غسل كردن با آب گرم، خفتن بر شانه چپ، و خوردن سيب در سحرگاهان.[32]

ذکر صبح گاهان

رسول الله صلی الله علیه و آله فرموده ­اند: هر کس خرسند می ­شود که خداوند عمر وی را طولانی کند و بر دشمنانش پیروز نماید. و روزی را افزایش دهد و وی را از مرگ بد نگهدارد بامدادان که از بستر می­ خیزد و شامگاه که به بستر می ­رود.

باید سه بار بگوید: (سُبحانَ اللهِ مِلءَ المیزانِ وَ مُنتَهَی العِلمِ وَ مَبلِغَ الرَّضِیّ وَ زِنَۀَ العَرشِ) [33] و در برخی نسخه­ ها اضافه شده: (وَ سِعَۀَ الکُرسی).[34]

سلامت بدن و طول عمر (خیراندیش)[35]

18 تا 19 درصد عسل طبیعی، آب و مابقی آن مواد جامد است که مجموعا از عسل یک ماده ی نیمه سیال و بسیار غلیظ می سازد. بخش جامد عسل شامل دو قند گلوکز و فروکتوز به مقدار تقریبا مساوی است و درصد جزیی از آن شامل سایر مواد غذایی، از جمله سایر قندها، پروتئین ها، اسید های آمینه، چربی ها، مواد معدنی، ویتامین ها، آنزیم ها، آنتی بیوتیک ها، مواد ضد اکسایش و غیره است. بنابراین عسل با خواصی که قبلا برای آن به طور مشروح ذکر شده، علاوه بر تامین مواد غذایی مورد نیاز بدن و قدرت انجام واکنش های ارزشمند در بدن توسط آنتی بیوتیک هایش قادر به ایفای نقش به عنوان یک ماده ضد میکروب است که در یک جمع بندی می توانیم به آن ( لقب هم غذا- هم دارو) را بدهیم. بنابراین در گذشته، کسانی که از عسل به عنوان یک مکمل تغذیه روزمره استفاده می کردند. هم دچار سوء تغذیه نمی شدند و هم قادر به دفع برخی از تهاجمات میکروبی بیماری زا بودند و به طور میانگین طول عمر بیشتری داشتند. به همین دلیل به کرات و در نوشته ها مختلف ذکر شده است که زنبور داران به علت مصرف روزمره عسل، معمولا از بقیه افراد جامعه کمتر مریض می شوند و طول عمر بیشتری داشته اند. به طور کلی می توان اذعان داشت که با توجه به جمیع خواص غذایی و دارویی عسل. چنانچه این غذای ارزشمند به طور روزمره و به مقدار 2 تا 3 قاشق چای خوری مصرف شود، اشخاصی کمتر در معرض سوء تغذیه یا عفونت قرار می گیرند. لذا کاملا مورد تایید است که این گونه افراد عمری طولانی تر از میانگین مردم داشته باشند. هم چنین است که عسل، شیر و عسل و سایر معجون های عسل، در صورت مصرف روزمره و عدم زیاده روی، باعث ایجاد نشاط و انرژی می شوند و شخص نسبتا سالم تر به زندگی ادامه خواهد داد.

 علی رغم کاهش قدرت تحمل گلوکز در سنین پیری، افراد سالمند قابلیت تحمل فروکتوز را حفظ می کنند. بنابراین چون تقریبا نیمی از قند عسل فروکتوز است. مصرف عسل تحت نظر پزشک ممکن است بلامانع باشد.

 دکتر پارهون یونانی از مخلوط عسل و خمیر مایه به نسبت 1:1 یا دو قسمت خمیر مایع و یک قسمت عسل به عنوان یک غذایی رژیمی نافع برای سنین مختلف بخصوص سنین پیری یاد کرده است. لذا به سالخوردگان توصیه می شود. از خوردن ساکارز ( قند یا شکر معمولی به شدت پرهیز کنند و به جای قند از عسل استفاده کنند). به طور کلی در بیشتر مواردی که از قند و شکر استفاده می شود، می توانید از عسل استفاده کرد. در واقع عسل هم شیرینی ایجاد می کند. هم طیف بسیار و وسیعی از مواد غذایی را تامین می کند، و هم به عنوان یک داروی ضد میکروب و تنظیم کننده ی کمبود های غذایی مطرح است.

نکته: خوردن عسل؛ مخلوط عسل و شیر و یا مخلوط عسل و شیر، زرده ی تخم و مرغ و آب میوه به عنوان غذاهایی فوق العاده مقوی و مغذی می تواند در دوره نقاهت هر بیماری، بخصوص 5 روز قبل تا مدتی از زایمان، اثر سودمندی به بار آورد.[36]


[1]   بحارالانوار ج62 ص 290 طب النبی ص 2

  [2] المواعظ العددیه ص368

[3]   من لایحضرالفقیه  ج3 ص555 ح 4902

[4]   الدعوات ص 75 ح 176

[5]   المحاسن ج 2 ص 196 ح 1571

[6]   همچنين، ر. ك: ص 69 (اندوه و بيمارى )

[7]   مسند الشهاب ج 1 ص 54

[8]   غررالحکم ح 1634

[9]   غررالحکم ح 4943

[10]   الكافى: به نقل از حنان بن سدير

[11]   الکافی ج6 ص 290 ح 3 الخصال ص612 ح 10

[12]   المحاسن ج 2 ص 202 ح 1594

[13]   المواعظ العدیده ص 211

[14]   مواعظ العدیده ص 71

[15]   طب الرضا علیه السلام ص 61

[16]    الکافی ج6ص319 ح2

[17]    الکافی ج6ص323ح1

[18]   الکافی ج6ص323ح1

[19]   بحارالانوار:ج78،ص83.

[20]   در کتاب آمد(ولم یمنع ما حوله الله) که صحیح آن، این است (وان یتمتع بما خوله الله)

[21]   بحارالانوار: ج23،ص116.

[22]   بحارالانوار: ج66،ص411.

[23]   بحارالانوار: ج66،ص362.

[24]  کافی:ج2،ص152.

[25]  کافی:ج4،ص49.

[26]  رجوع کنید به بحارالانوار:ج100،ص436.

[27]  رجوع کنید به تهذیب الاحکام:ج6،ص37.

[28]   کافی ج6 ص489

[29]    بحارالانوار:ج76،ص124.

[30]    کافی:ج2،ص152.

[31]  کافی:ج2،ص521.

[32]   المواعظ العددیه ص211

[33]   کنز العمال: ج 2، ص 635.

[34]    بحار الانوار: ج 86، ص 160.

[35]  عسل ص 56

[36]   عسل صفحه 56.


منبع: کتاب نسخه  های  معصومین  و  بزرگان طب اسلامی ایرانی -  بیماری های سرتاسر بدن و لا علاج   (نویسنده: رضا میرزایی )

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.