تغذیه در ماه مبارک رمضان

تغذیه در ماه مبارک رمضان

بهترین سحری شما، قاووت و خرماست.[1]

 با خرما روزه بگشاید.[2]

  • درماه مبارک رمضان نیازی به مصرف غذای اضافی به هنگام افطار و سحر نمی باشد بلکه یک رژیم متعادل برای حفظ سلامت و فعالیت بدن در طی ماه رمضان کافی است؛ زیرا سیستم بدن خود سوخت وسازراتنظیم می کند.
  • به طور کلی در طبیعت همه نباتات و حیوانات در تمام سال روزه داری دارند زیرا تا فصل ریزش نباشد رویش بهتری انجام نمی گیرد.
  • حیوانات بطور غریزی وقتی بیمار می شوند دست ازغذا می کشند و اگر ما این گونه عمل می کردیم دیگر نیازی به پزشک نداشتیم. زیرا منشا همه بیماری ها پرخوری می باشد.
  • بطور کلی به تغییر طب سنتی از برآیند 4ماده متضاد؛ یعنی آب و هوا و آتش و خاک، تن انسان پدید می آید و چون این مواد در تضاد با هم هستند و مداوم درحال گسستگی می باشند یک عنصر آسمانی و الهی به آن اضافه شده است که انسان را از سایر مخلوقات برتر و بالاتر برده است.
  • خلاصه آنکه انسان دارای بعد مادی و معنوی است و برآیند 4 عنصر مادی که درحال گسستگی مداوم هستند و بطور مداوم از تن خود، ماده ای را دست می دهند و بعد معنوی هم به همین ترتیب درحال فرار بسوی مرجع الهی است؛ لذا برای تنظیم و تغذیه بدن لازم است هر مقدار از این عناصر که از بدن کاسته می شود باید از طریقی دیگر به نام غذا بازگردد و اما بطور متعارف انسان بیش از حد نیاز این عناصر را از طریق غذا وارد بدن خود می کند که این زمینه ساز بیماری های گوناگون می شود؛ لذا منشا همه بیماری های زیاده خوری و پرخوری است و نامناسب بودن غذا با سن و مزاج  و فصل می باشد. می توان نام آنرا اسراف به معنای کامل گذاشت و خداوند ماه مبارک رمضان را به عنوان نعمتی برای حفظ سلامتی جسم و روح ما عطاء نموده است.
  • وقتی غذاخورده نمی شود در بدن انسان زمینه پذیرش و تناسب غذاهای معنوی و مادی بوجود می آید به این معنی که تناسب غذای مادی به غذای معنوی 2 به 6 می شود و درد ستورات دینی ذکر شده است که صبح و غروب هنگام غذا خوردن است؛ اما در دستور غذای معنوی نماز صبح و ظهر و مغرب و نماز شب برای رسیدن به رتبه بالا 6 وعده است؛ بنابراین نیاز انسان به غذای معنوی 3 برابر غذای مادی است و این تعادل مناسب برای تن انسان می باشد.
  • اما بطور متعارف غذای مادی انسان بیش از غذای معنوی است لذا ماه رمضان فرصت خوبی است برای ایجاد این تعادل.
  • یک چهارم بدن انسان ماده وسه چهارم دیگر آن آب است به همین نسبت نیاز به غذا دارد و در هنگام روزه این تعادل باید رعایت شود؛ البته در اینکه در چه فصلی روزه می گیریم نیز شرایط متفاوت است؛ مثلا در فصل تابستان بطورکلی بدن نیاز بیشتری به آب دارد؛ لذا شخص روزه دار باید غذاهای آبدار بیشتر مصرف کند مثل انواع سوپ ها؛ زیرا در صورت مصرف آب زیاد خصوصا اگر سرد باشد آب جذب بدن نمی شود و با سرعت دفع می گردد ولی آب گرم در بدن بیشتر می ماند و ماندگاری آن بیشتر است.
  • برای یک سحری خوب، باید حجم غذا کمتر؛ اما کیفیت آن افزایش یابد مثلا مصرف سوپ های خوراکی و غذاهایی که بدن را گرم می کنند مثل خرما و مواد نشاسته ای.
  • مصرف غذاهای گوشتی بخصوص گوشت گاو و گوساله و سوسیس و کالباس دیر هضم می باشند و طبع آنها سرد است لذا کم انرژی بوده و از کیفیت خوبی برخوردار نیستند.
  • افرادی که در مشاغل سخت مشغول به کارهستند مانند کشاورزی، کارگران ساختمانی و نانوایی ها و کسانی که در معرض نور مستقیم آفتاب قرار می گیرند باید از موادی که دربدن کمتر تولید صفرا می کنند مانند لیمو، انگور، آب زرشک، آب انار، رب گوجه فرنگی بیشتر مصرف کنند تا کمتر دچار تشنگی و عطش شوند و از مصرف غذاهای صفرا آور مانند ادویه تند و تیز و فلفل و غذاهای گرم اجتناب کنند.
  • در تابستان که فاصله افطار و سحر کوتاه است در افطار باید از غذاهای سبک و کم حجم و مقوی و زود هضم و در سحر از غذاهای سنگین و پر حجم مصرف نمود؛ مثلا در افطار چند عدد خرما با مقداری آب نیم گرم میل کنند و پس از یک فاصله 20 دقیقه ای غذایی سبک مانند سوپ مصرف کنند و درسحر غذایی سنگین تری میل نمایند.
  • درهنگام افطار از خوردن آب سرد اجتناب نمایند و به جای آن مقداری آب جوش و یا ولرم و یا چای کم رنگ مصرف کنند که تشنگی و عطش را به سرعت فرو می نشاند، اما آشامیدن آب سرد تشنگی را فروکش نخواهدکرد.
  • خوردن مقداری نان و پنیر و سبزی و خرما یک غذای سبک و کم حجم و زود هضم می باشد و در ابتدای افطار توصیه می شود.

[1]   تهذیب الاحکام ج4 ص198

[2]   سنن ابی داوود ج 2  ص305


منبع: کتاب نسخه  های  معصومین  و  بزرگان طب اسلامی ایرانی -  بیماری های سرتاسر بدن و لا علاج   (نویسنده: رضا میرزایی )

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.