شربت بادرنجبویه‏

***  این نسخه منسوب به شیخ الرئیس است  ***

خواص دارو:
مفرح؛ نافع در ضعف قلب؛ دافع سودا (به ویژه از قلب)؛ دافع توحش و وسواس سوداوى.

اجزاى دارو:
برگ بادرنجبویه، تخم بادرنجبویه، فرنجمشک، تخم کاسنى (مکد ۱۰ واحد)؛ گل گاوزبان، برگ گاوزبان، رازیانه، ریشه بنفشه، ریشه شیرین بیان (مکد ۳ واحد)؛ پرسیاوش، بسفایج، افتیمون (مکد ۵ واحد)؛ شکر سرخ (۷۵۰ واحد)؛ عرق بیدمشک، عرق گل گاوزبان، آب سیب (مکد ۱۲۰ واحد).

شیوه ساخت دارو:
اجزا را نیم‏کوب کرده یک شب در عرق بیدمشک و گاوزبان بخیسانند. سپس، در حمام ماریه به ملایمت بجوشانند تا آب نصف شود. تا گرم است مایع را صاف نموده شکر سرخ را در آب سیب حل کنند و بدان اضافه نمایند. دوباره آن را در حمام ماریه گذارده و به ملایمت بجوشانند تا قوام آید.

زمان و مقدار مصرف‏:
صبح ناشتا، قبل از ناهار و شب موقع خواب، دو تا سه قاشق غذاخورى از شربت را با یک استکان عرق گاوزبان مخلوط کرده میل نمایند.

ملاحظات مصرف‏:
در افراد دیابتى با احتیاط مصرف شود.


منبع: کتاب دارونامه طوبا (گزیده داروهای مجرب پزشکی ایرانی)
پدید آورنده: استاد اسماعیل ناظم