هیرشپرونگ (مگاكولون)

معرفی بیماری هیرشپرونگ (مگاكولون)

 این بیماری یك ناهنجاری مادرزادی است بدین شكل كه روده از بدو تولد عملكرد طبیعی ندارد. این بیماری بیشتر در پسرها دیده می شود. در این بیماری بدلیل عدم وجود بافت عصبی كامل در انتهای روده، این قسمت تحرك كافی ندارد، در نتیجه مدفوع در پشت قسمتی كه اعصاب كامل ندارد، تجمع پیدا می كند و این قسمت بطور مزمن گشاد و بزرگ می شود.

ب: علائم بالینی: این بیماری در سنین مختلف، علائم متفاوت دارد:

1ـ مهمترین علامت در بدو تولد عدم دفع مدفوع در 24 تا 48 ساعت ابتدای حیات است. بی اشتهایی، استفراغ همراه با لكه های صفراوی و اتساع شكم جزء علائم اولیه می باشد. گاهی هم علائم انسداد روده دیده می شود.

2ـ در بچه های بزرگتر رشد كودك به كندی صورت گرفته و یبوست و اتساع شكم جزء علائم اصلی است. ممكن است دوره هایی از اسهال و استفراغ نیز وجود داشته باشد كه اسهال به شكل انفجاری و آبكی می باشد.

3ـ در سنین بالاتر علائم به شكل مزمن در می آیند كه عبارتند از یبوست، مدفوع نواری و شدیدا متعفن، اتساع شكم، كم خونی و حركات روده فوقانی از جدا نازك شكم قابل رویت می گردد.

ج. تشخیص آزمایشگاهی:

1ـ باریم انما: در صورت شك به این بیماری، ابتدا عكس رنگی روده بزرگ از راه مقعد تهیه می شود كه اتساع روده فوقانی و باریك بودن روده تحتانی در آن قابل مشاهده است. در عكس تاخیری (پس از 24 ساعت) مشاهده باریم در روده ها نشان دهنده بیماری است كه در كودكان سالم این حالت به وجود نمی آید.

2ـ مانومتری: میزان شل شدن عضله مقعد به هنگام پر شدن انتهای روده (ركتوم) با آن اندازه گیری می شود.

3ـ بیوپسی: قطعی ترین راه تشخیص است.


منبع: کتاب نسخه  های  معصومین  و  بزرگان طب اسلامی ایرانی -  بیماری های گوارشی  (نویسنده: رضا میرزایی )

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.