افتیمون

این گیاه که به زبان هندی اکاس بیل نامیده می شود گیاهی است از تیره پیچک صحرائی علفی و یکساله و دارای ساقه های ظریف و باریک است.

 گیاهی است از تیره پیچک صحرائی علفی و یکساله، دارای ساقه های ظریف و باریک است که قابلیت انعطاف داشته

رنگ ساقه تقریبا کرم مایل به قرمز است، از جهت رنگ گل دارای انواع : سفید، زرد و قرمز می باشد.

دانه آن از دانه خردل ریزتر و قرمز مایل به زرد است، هنوز گلش نریخته است، دانه می بندد. بعضی از گیاهان مثل انجیر بذری ندارد و بعد از شکوفه به یکباره میوه دربیاورد .

طعم این گیاه تلخ و تند است.

طبیعت آن  در درجه ی سوم گرمی و دوّم خشکی می باشد.

افتیمون بصورت انگل بر روی گیاهان بسر می برد و بر آن ها میپیچد و علف ها را خفه می کند. گیاهی است که نه می شود گفت روی زمین است و نه روی هوا .

این گیاه در بسیاری از نقاط روی زمین موجود است و در دامنه کوه ها تا ارتفاع دو هزار متری نیز مشاهده می گردد.

قسمت های دارویی: تمام گیاه به خصوص دانه، ساقه و میوه .

خواص افتیمون

  • در طب سنتی از این گیاه برای درمان بیماری اسکوربوت (بیماری خونی ناشی از کمبود ویتامین ث) استفاده می‌شود.
  • افتیمون تصفیه کننده خون است و مصرف آن باعث تقویت کبد می‌شود.
  • گیاه افتیمون مفرح قلب است و در صورت تنقیه، برای رفع سودا، دفع کرم معده و باد از بدن مفید است.
  • کمک به درمان بیماری‌هایی مانند لقوه، خواب رفتن اعضای بدن و دردهای مفصلی از خواص افتیمون است. به این منظور از ضماد گیاه استفاده می‌شود.
  • گیاه افتیمون برای درمان سردردهای مزمن ناشی از مزاج سوداوی (سرد و خشک) و ناراحتی‌های فکری مفید است.
  • درمان انزال زودرس از دیگر خواص افتیمون در طب سنتی است.
  •  مصرف این گیاه مدر و قاعده‌آور است.
  • یکی از مهمترین خواص افتیمون که از گذشته مطرح بوده است، درمان خفقان، جنون و مالیخولیا است. به این منظور افتیمون را با همان مقدار گیاه افسنطین مخلوط نموده و آن را دمنوش کنید و پس از صاف کردن به بیمار بدهید.
  • در طب سنتی درباره خواص افتیمون آمده است که مصرف این گیاه باعث تقویت حافظه، رفع جنون، رفع وسواس، رفع بی‌خوابی، عصبانیت، کابوس، رفع تشنج و صرع و رفع بی‌حسی اعضا می‌شود. جالب است بدانید مصرف دم کرده افتیمون باعث آرامش می‌شود و به درمان آلزایمر در سالمندان کمک می‌کند.

نکته: افتیمون را نباید زیاد بجوشانند چون زیاد جوشاندن از خواص داروئی آن کم می کند. بلکه مقداری بیشتر از حالت دم کردن بجوشد که مواد داروئی وارد آب شوند کافی است مقدار خوراک از برگ خشک شده حنظل پنج تا هفت گرم است که همواره افتیمون و افسطین به بیمار مالیخولیائی داده می شود.

خاصیت اکتسابی افتیمون
  • افتیمون خودش ریشه ندارد ( مثل گل جالیز ) لذا روی هر درخت و بوته ای که قرار می گیرد علاوه بر خاصیت های ذاتی اش مثل ملین، ضد سوداء بودن و… خاصیت آن گیاه را هم چون مکیده، به خودش می گیرد.
  • خاصیت اکتسابی بستگی به نوع گیاهی دارد که افتیمون روی آن زندگی می کند.
    مثال: اگر افتیمون روی آویشن و پونه رشد کند به آن، سِسِ صعتری ( صعتر اسم دیگر آویشن است ) می گویند لذا برای مریض سوداوی که دارای ناراحتی روحی و تنگی نفس می باشد، خوب است.

دم کرده افتیمون

این دم کرده، تحلیل برنده ورم ها، لطیف کننده، بازکننده انسداد و مفرح قلب، جهت بیماری های مغز و اعصاب مانند سردرد، تشنج، افسردگی، کاووس و وسواس و بیماری های مفاصل مفید است. به تنهایی مسهل بلغم و سودا و با بنفشه مسهل صفرا می باشد. از آنجاییکه بسیار لطیف و ضعیف هست جوشاندن و کوبیدن آن سبب از بین رفتن خاصیت آن می شود.

هنگام مصرف نباید آنرا نرم کوبید و یا زیاد جوشاند بلکه باید با شعله غیر مستقیم و خیلی آهسته و طولانی مدت دم بکنید.

ملاحظات مصرف
  • مصرف مداوم سبب افسردگی می شود.
  • مصرف در بارداری و شیردهی ممنوع است.
  • مصرف زیاد آن برای گرم مزاجان مضر هست.
  • در زمان بارداری و شیردهی، اطفال منع مصرف دارد.

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.