خشخاش

نام علمی: papaver somniferum

نام انگلیسی: Opium Poppy

نام فارسی: خشخاش، کوکنار

ترکیبات اصلی:  لینولئین، اولئین و لینولنین

خشخاش گیاهی علفی به ارتفاع 1 تا 2 متر و دارای ساقه ای قائم، منشعب، بی کرک (در بعضی نمونه ها خشن) و برگ هایی متناوب با رنگ سبز غبار آلود است. برگ های قسمت فوقانی ساقه آن پهنکی با بریدگی های نامنظم و نسبتاً عمیق دارند بعلاوه قاعده پهنک برگ ها، دارای وضعی است که قسمتی از ساقه را فرا می گیرد. گل های درشت و زیبای آن، در واریته های مختلف، به رنگ های متفاوت می باشد. میوه اش کپسول، ناشکوفا و محتوی دانه های بسیار است.

تخم خشخاش تخم گیاهی به همین نام بوده و یکی از مشهورترین گیاهان دارویی و خوراکی به حساب می آید، خشخاش یک گیاه علفی یک ساله، ارتفاع ساقه آن یک تا یک و نیم متر (ساقه آن بند بند و میوه آن گرز نامیده می شود.) است که از تیر تا مرداد گل می دهد، میوه خشخاش کپسول مانند است که در اثر ایجاد بریدگی روی آن ماده شیره مانندی خارج می شود که تریاک نام دارد ، تریاک خام و کپسول های خشک حاوی الکالوئیدهای سمی است و حدود 12 درصد مورفین دارد.

مواد اصلی و موثر در خشخاش:

ضد دردهای مخدر (اسید نیکوتینک، تبائین و…)، لسیتین، لینولئیک و اولئیک اسید.

طبیعت این گیاه سرد و خشک است.

اجزا و ارزش غذایی خشخاش :
خشخاش دارای چربی، فیبر، سدیم، پتاسیم، کلسیم،منگنز.

 خواص درمانی گیاه خشاخش

قسمت های مورد استفاده خشخاش :
تخم (از میوه خشخاش تریاک به دست می آید)، گلبرگ ها، پوست، میوه.

دانه خشخاش فاقد الکالوئیدهاست و از آن گاهی به صورت امولسیون به مقدار 5 تا 10 گرم در 200 میلی لیتر آب، بعنوان نرم کننده و روفع یبوست های مقاوم و نزله مثانه استفاده به عمل می آید.

دانه خشخاش دارای مقدار کافی اسید فسفریک است. مصرف آن موجب فربهی و پیدایش حالت خاصی شبیه خواب آلود بودن، سستی و رخوت می گرد و از این نظر است که تفاله دانه را پس از روغن گیری به منظور تقویت و فربه نمودن چهارپایان به آنها می دهند.

برگ این گیاه برای تسکین سرفه و رفع اسهال و بی‌خوابی استفاده می‌شود. 

تخم این گیاه سرفه‌های خشک را درمان کرده و چاق کننده و مخدر است و بی‌خوابی یا کم خوابی را درمان می کند. 

تخم گیاه دارویی خشخاش، درد سینه را درمان کرده و سوزش مجرای ادرار و اسهال کهنه و کم خونی را درمان می کند و نیروی جنسی را نیز تقویت می‌کند. 

ریشه این گیاه فشار خون را پایین می‌آورد و درد کمر تا زانو یا سیاتیک را درمان می‌کند.

روغن خشخاش

این روغن معمولا از Var.nigrum که ساقه ای نسبتاً منشعب و گل هایی به رنگ بنفش یا قرمز با یک لکه سیاه در قاعده هر گلبرگ دارد، بدست می آید. این واریته، دانه هایی به رنگ سیاه، قهوه ای یا مایل به آبی دارد و از آنها بر اثر فشار ولی بدون مداخله گرما، روغنی بیرنگ بیا به رنگ سفید مایل به زرد یا زرد روشن بدست می آید که به مصارف تغذیه می رد و در داروسازی نیز از آن استفاده می شود.روغن فشار دوم آن که تحت اثر فشار و گرما حاصل میگردد، بر خلاف روغن فشار اول، به رنگ قهوه ای یا قرمز حنایی ست و منحصراً به مصارف صنعتی می رسد. 

روغن خشخاش به تانی تند می شود. طعم مطبوع دارد. در 25 قسمت الکل سرد، 6 قسمت الکل جوش و به هر نسبتی در اتر حل می شود. در گرمای 18 درجه می بندد و اگر محلولهای مرکوریک یا اسید نیتریک بدان افزوده گردد، رنگ مخصوص زرد آلویی پیدا می کند.

در داروسازی از روغن خشخاش، برای مصارف عدیده مانند تهیه بم ترانکی و پماد آنتی پسوریک استفاده به عمل می آورند.

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.