چِشُم یا چشوم (هندی)

کاربرد خوراکی برای آن ذکر نشده بلکه استفاده موضعی به شکل ضماد آن هم پس از تدبیر(راهکارهای کاهش ضرر) باید صورت گیرد.

دانه گیاه چشوم: چشوم دانه ای است گرم و خشک در منابع طب سنتی قدرت تحلیل برندگی به آن نسبت داده شده ولی اشاره مستقیمی به كاربرد آن برای درمان چاقی نشده است. كلا كاربرد خوراكی برای آن ذكر نشده بلكه استفاده موضعی به شكل ضماد آن هم پس از تدبیر (راهکارهای کاهش ضرر) بیان شده

نام‌های دیگر: تشمیزج، اقاقالیس، تشمیزک، چشمک، حب‌السودان، چِشُم و چاکسو می‌باشد.

خواص تشمیزج یا چشوم

  1. جهت رفع ناراحتی‌های پوستی
  2. دانه آن دفع کننده کرمک است.
  3. میوه و برگ چشوم خواب‌آور است.
  4. دفع کننده سنگ کلیه و مثانه است (ابتدا خیس کرده سپس پوست آن را گرفته با گلاب ساییده ۲ ساعت بعد از غذا همراه شربت سکنجبین بنوشند.)
  5. ترکیب آن با بولاغ اوتی برای بهبود عوارض کم کاری تیرویید مناسب است.

روش استفاده

جهت استفاده دانه چشوم ابتدا باید آن را خیسانده تا پوست آن نرم شده سپس پوست را جدا کرده با گلاب ساییده مصرف گردد.

ملاحظات مصرف

استفاده این گیاه بیشتر از ۳۰ روز سبب لاغری و کاهش دید چشم می شود.

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.