برگ بید

درخت بید در کتب طب سنتی ایران به نام‌های فِک، فیک، صفصاف ابیض، و بید سفید آمده است، گفت: بید درختی است برگ‌های بیضی و کشیده و نوک تیز که در کنار استخرها و نهرها کاشته می‌شود.

بید با نام علمی Salix alba درختی است به ارتفاع ۵ تا ۱۵ متر كه در نواحی مساعد اندازه آن به ۲۵ متر نیز می رسد.

این درخت در جویبارها و اماكن مرطوب می روید و برگهای آن سرنیزه ای و چون دو سطح آنها را تارهای سفید و ابریشمی و براق می پوشاند، از این جهت با دارا بودن رنگ سفید نقره ای به سهولت از انواع دیگر بید تشخیص داده می شود

خواص برگ بید

برگ بید تقویت کننده قلب است، تب بر بوده و سر درد را نیز تسکین می دهد. چکاندن جوشانده برگ آن در گوش ، گوش را از چرک پاک می کند. بید انواع و اقسام مختلفی دارد که مهم ترین آنها عبارتنداز: بید سفید یا بید ساده.

از بید عرقی گرفته می شود که مانند گلاب از تقطیر برگ آن به دست می آورند. سردرد را برطرف می کند و از تب جلوگیری می نماید و برای باز شدن جگر و درمان یرقان و سختی اسپرز (طحال) و اختناق رحم نافع است و همچنین پادزهر سم عقرب و سموم دارویی است. نشستن در آب جوشانده برگ و شاخه های بید جهت از بین بردن فساد چرک مفید و خوابیدن در زیر سایه آن در روز برای تقویت قلب و اعصاب سودمند است. ضماد برگ بید جهت جلوگیری از خونریزی و نوشیدن جوشاندن برگ آن جهت معالجه اسهال خونی بسیار سودمند است.

ضمغی که از برگ آن بیرون می آید، ضدعفونی کننده و مقوی بینایی است و به صورت سرمه می توان آن را به کار برد.

عصاره روان سنبله های آن، برای درمان بی خوابی که نتیجه ضعف اعصاب است و اختلالات عصبی مفید و سختی ادرار را هم برطرف می کند، خوردن مقدار کمی از پوست درخت بید اشتها را باز می کند و دستگاه گوارش را تقویت می نماید. یکی از عوامل دارویی که از درخت آن گرفته می شود برای رماتیسم، نقرس، گریپ و اسهال خونی موثر است.

عرق برگ درخت بید( بید شیرین ) همان خاصیت آسپرین را در پیشگیری از سکته مغزی و حمله قلبی و رقیق سازی خون دارد، البته به میزانی ضعیف تر و یک ضد درد است و بر خلاف آسپرین به معده هم آسیب نمی زند. در مورد تاریخچه کشف خاصیت آن که ۲۵ قرن سابقه دارد و به زمان کنفوسیوس می رسد، به درستی معلوم نیست که کدام ملت ، زودتر آن را مورد استفاده قرار داده اند نوشته های چینی که به خاصیت درمانی برگ بید و سایر ریشه ها، برگها و گلهای گیاهان اشاره کرده قدمت بیشتری دارد. تاریخ قدیمی ترین این اسناد مربوط به ژوئیه سال ۴۷۰ پیش از میلاد است. با وجود این؛ سابقه نگاران علوم، ایرانیان را مخترع تقطیر و عرقگیری گیاهان و گلهااز جمله مینت Mint (نعناع) بشمار آورده اند. یونانیان باستان و مردم مدیترانه هم در این کار سابقه طولانی داشته اند.

 

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.