صندل قرمز

درخت صندل قرمز از خانواده‏Leguminosae و نام علمى صندل قرمز ‏Pterocarpus santalinus L . می ‏باشد. چوب صندل قرمز به چين وارد می شود و درخت صندل قرمز بومى مناطق هند، حبشه و زنگبار است. چوب آن قرمز است كه به نام صندل قرمز معروف می باشد. در كتب طب سنتى ايران اين صندل را در رديف صندل سفيد تحت عنوان صندل نام می برند در صورتى كه چوب دو درخت متفاوت هستند و خواص آنها نيز تا حدودى متفاوت است.

طبيعت صندل سرخ را هم مانند صندل سفيد سرد و خشک می دانند.

خواص صندل قرمز

در هندوستان از چوب صندل قرمز به عنوان خنک  كننده و قابض و تونيك، در استعمال خارجى براى ناراحتی هاى صفراوى و رفع التهاب و سردرد گرم و كاهش تب و همچنين براى رفع ناراحتی هاى پوست و ضمنا براى تقويت ديد چشم تجويز می شود. در تايوان از محلولى كه از خيس كرده خاك ارّه آن حاصل می شود، براى كاهش ورم استفاده می شود [ليو]. در اندونزى خاك ارّه صندل قرمز را با برنج می پزند و براى قطع خونريزى می خورند. به‏ طور كلى در طب سنتى عموما به عنوان معرّق می خورند.

بركيل معتقد است كه چوب قرمز آن داروى رفع ناراحتى خون است و در زخم ها و جراحت ها از آن براى قطع خونريزى و چرك استفاده می شود. بومی ها در تايوان از اين گياه به عنوان يك داروى سرى براى معالجه مسموميت استفاده می كنند.

چوب صندل قرمز درخت اثر قابض دارد ولى از صندل قرمز، جهت رنگ كردن بعضى مواد غذايى استفاده می شود و گاهى داراى اثر رفع ورم مجراى بول و ترشّحات غير طبيعى آن است. اسانس صندل، از راه دستگاه گوارش به سهولت جذب و قسمتى از تركيبات صندل قرمز نيز كه از راه كليه و شش‏ ها دفع می گردد، در اين اعضاء ضدّ عفونى به‏ عمل می آورد. در اين موقع، بوى آن در ادرار و بخار دهان احساس می شود. مصرف صندل قرمز در التهاب مجارى ادرار و ورم مثانه ناشى از ابتلا به سوزاك و همچنين برونشيت مزمن كه با ترشّحات فراوان همراه باشد و گاهى به‏ عنوان قابض در اسهال هاى سخت، توصيه شده است.

صندل سرخ در افعال مذکوره از تفریح و غیر آن شرباً ضعیف تر و طلاءً قوی تر از سفید و طلای آن جهت درد سر حارّ و اورام حارّه و ضماد آن با روغن زنبق جهت رفع تب و اعیا و با گلاب جهت رفع قلاع دهان و به دستور جهت درد آن (مخزن الادویه ص 517).

صندل، فیه خاصیه تفریح القلب و تقویته ، و یعینها عطریته و قبضه ، و تلطیف لطیف فیه ، و فی الامزجه الحاره ببرده ، و الابیض اشد بردا و اقل یبسا من الاحمر ، علی ان کل ذلک فی الثانیه ( الادویه قلبیه – شیخ الرئیس بو علی سینا – ص 279 ).

به هر تقدیر گوید (جناب بوعلی): صندل مفرح و مقوی دل است بالاخاصیه. و در روح افاده انبساط و متانتی می کند و اعانت خاصیت مذکوره آن می کند عطریت و قبض و تلطیف آن در مزاجهایی که از اعتدال به طرف حرارت بیرون رفته باشند به برودت و تبرید آن نیز اعانت خاصیت مذکوره آن می نماید ( ادویه قلبی – حکیم محمد باقر موسوی – ص 379-380 ).

ملاحظات مصرف

مصرف مقادير زياد صندل قرمز، ايجاد احساس سوزش و گرما در ناحيه معده و گاهى تهوّع و استفراغ می كند.

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.