امام صادق(علیه السلام) فرموده اند: «غذای تو باید داروی تو باشد».


امام رضا(علیه السلام) در این باره فرموده ­اند: «همانا اصلاح و قوام بدن به طعام و شراب است، چنان که فسادش نیز به همین دو تا است، اگر خوردنی و نوشیدنی را اصلاح کنی بدن سالم است و اگر آشفته و بی نظم باشد بدن نیز فاسد و پریشان خواهد بود».

تا غذای روزمره و عادت­های مربوط به تغذیه اصلاح نشود، درمان ثمر چندانی ندارد و گاهی خطر نیز دارد. امام کاظم(علیه السلام) دراین رابطه فرمودند: «لیس من دواء الا و هو یهیج داءً؛ هیچ دارویی نیست مگر این­که بیماری را تحریک می‌کند».[۱]

اگربعد از اصلاح غذا، موارد ممنوعه را مصرف کنید، بدن شما سریع‌تر از افراد غیر پرهیزکار واکنش نشان می‌دهد و فرد بیمار می‌شود ، اگر عادت به سالم خواری باشد، در صورت فاسد بودن غذا، خود به خود دفع می‌شود. اما در مواقع ضروری سخت نگیرید.

کسی که مزاج و یبوستش یا ظروف غذا یا نحوه پختن غذا ، زمان ، اندازه و ترکیب غذایش و… اصلاح نشود هیچ دارویی سلامتی کامل او را تأمین نخواهد کرد. پزشکی جدید نمی‌تواند بیماری‌ها را ریشه کن کند، یقیناً دانش پزشکی و غذایی جدید یکی از اصلی‌ترین عوامل بیماری‌ها است. چون اصلاً کاری با ریشه بیماری ندارد و از طرف دیگر انواع سموم و مواد نگه دارنده و شیمیایی و داروهای شیمیایی و چرک خشک کن‌ها و… را به خورد بشر می‌دهد.

حکما می‌گویند: اگر طبیب درمان را با اصلاح غذا شروع نکند، ممکن است حتی بیمار طی درمان هلاک شود. قرآن می‌فرماید: «انظر الی طعامک». امام صادق(علیه السلام) فرموده اند: «غذای تو باید داروی تو باشد». این­که از قدیم گفته‌اند: بگو چه می‌خوری؟ و چگونه می‌خوری؟ تا بگویم: چه هستی و که هستی! کاملاً درست است.

قرآن مجید می‌فرماید: «کلوا من الطیبات و اعملوا الصالحات». پس اگر طیب نخوریم، عمل نیز صالح نمی‌شود. امکان ندارد کسی مانند ائمه(علیهم السلام) غذا نخورد ولی شبیه آن­ها عمل کند. این مسأله خیلی خیلی مهمتر از آن است که ما و حتی اطباء فهمیده‌اند، چون روح سالم در بدن سالم است. کسی که اعصابش سالم نباشد، روحش سالم و کامل نخواهد بود. یکی از اصلی‌ترین عوامل رشد گناه در جامعه ما همین غذاهای صنعتی و روش غذایی مخالف با ائمه(ع) است.


[۱] . کافی، ج ۸، ص ۲۷۳٫

اولین نفر باشید که دیدگاهش را می نویسد !

دیدگاه شما برای ما مهم است.